Ta nazwa mogłaby sugerować, że chodzi o dach, z którego woda nie spływa, lecz zatrzymuje się w nim jak w naczyniu. W pewnym zakresie jest to prawda: część wody z takiego dachu nie jest odprowadzana do gruntu, tylko odparowuje do atmosfery. W rzeczywistości jednak nazwa ta wynika z odwrotnego układu warstw w porównaniu ze zwykłym dachem.
W normalnym dachu za ochronę domu przed deszczem i śniegiem odpowiada pokrycie zewnętrzne, które może być na przykład wykonane z papy. Pod tą izolacją przeciwwodną znajduje się izolacja cieplna, chroniąca dom przed ucieczką ciepła. Jeśli wymaga tego rodzaj użytego materiału, izolacja cieplna jest od środka chroniona paroizolacją przed zawilgoceniem parą wodną, znajdującą się we wnętrzu domu.
W dachu odwróconym układ warstw jest odwrotny: izolacja przeciwwilgociowa jest ułożona bezpośrednio na jego konstrukcji, a dopiero na niej znajduje się warstwa izolacji termicznej. Nie trzeba być fachowcem, żeby zdawać sobie sprawę, że przy pierwszym deszczu taka izolacja cieplna znajdzie się w wodzie. Musi być zatem wykonana z materiału, który będzie odporny na wilgoć.
Takim materiałem jest polistyren ekstrudowany. Różni się on od zwykłego styropianu tym, że jest od niego znacznie twardszy i praktycznie nienasiąkliwy. Na polistyren ekstrudowany układa się, przepuszczającą wilgoć i parę wodną, specjalną tkaninę zwaną geowłókniną, która chroni obie izolacje – wodną i termiczną – przed zanieczyszczeniami.
Największą zatem zaletą dachów odwróconych jest to, że izolacja przeciwwilgociowa jest chroniona przez pozostałe warstwy przed uszkodzeniami mechanicznymi i szkodliwym oddziaływaniem atmosfery (duże i gwałtowne zmiany temperatury, promieniowanie ultrafioletowe).

Dach kryty żwirem

Jeśli dach jest płaski lub ma niewielki spadek, to na geowłókninie układa się minimum 5-centymetrową warstwę żwiru, która z jednej strony dociska warstwy do konstrukcji dachu, z drugiej – zwiększa powierzchnię parowania wody deszczowej.
Nie można dachów odwróconych całkowicie pozbawić instalacji do odprowadzania wody. W naszej strefie klimatycznej zdarzają się bowiem okresy długotrwałych opadów, które mogą spowodować przelewanie się wody przez krawędzie dachu lub też z powodu zbyt krótkich okresów suchych woda nie zdąży odparować i będzie zalegać na dachu.
Dlatego każdy dach odwrócony powinien mieć specjalne wpusty odwadniające, rezerwowe orynnowanie lub przynajmniej rury przelewowe (rzygacze), które w sytuacjach awaryjnych odbiorą nadmiar wody.

Tarasy

Rozwiązanie typu dach odwrócony jest idealne dla tarasów nad pomieszczeniami ogrzewanymi. Jedyna różnica pomiędzy budową dachu i tarasu to sposób wykończenia: na tych ostatnich zamiast żwiru na kilkucentymetrowej warstwie drobnego żwirku układa się płyty z kamienia lub betonu.

Zielone dachy

W podobny sposób wykonuje się też tzw. zielone dachy, czyli dachy porośnięte specjalnie dobranymi roślinami. W takich dachach na warstwie drobnego żwirku układa się odpowiednio mocną geowłókninę (musi być odporna na rozrywanie przez korzenie roślin), a na niej warstwę ziemi roślinnej. Na takich dachach część wody opadowej jest dodatkowo zużywana przez rośliny. Zielone dachy mogą być nie tylko płaskie, ale i spadziste.